De wereld van Luscii.
Het podium voor zorgprofessionals.

‘Er liggen veel kansen voor digitale technologie’

Steeds meer artsen en verpleegkundigen gebruiken de Luscii app om patiënten op afstand te begeleiden. Wie zijn deze zorgprofessionals? En wat doen ze precies met Luscii? Vandaag een portret van Mark Schuuring, cardioloog in opleiding. 

Heb je zelf iets met technologie?

‘ICT heb ik altijd fascinerend gevonden. Zelf websites bouwen, rommelen met serverinstellingen, ik vind het geweldig. Op het Atheneum kreeg ik er zelfs les in, maar ik heb vooral veel geleerd van een vriend die professional is. Later heb ik met een andere vriend geprobeerd een soort Marktplaats op te zetten voor klusjes. We staken er super veel energie in, zijn zelfs naar India geweest om te kijken of we delen van de site konden uitbesteden. En toen kwam plots het grote Werkspot online, dat was wel een domper.’ 

Waarom dan toch geneeskunde?

‘Thuis ging het vroeger vaak over de zorg. Mijn moeder is verpleegkundige en mijn vader werkt op de inkoopafdeling van een ziekenhuis. Het verklaart wel een beetje waarom ik uiteindelijk voor geneeskunde heb gekozen en niet voor een carrière in de ICT. Het menselijk lichaam en de werking van therapieën vind ik wel net zo interessant als een computer.’ 

Was cardiologie de juiste keuze?

‘Absoluut! Cardiologie is zo uitdagend en afwisselend. Het heeft de beschouwende kant van interne geneeskunde en het invasieve van chirurgie. Visite lopen met verpleegkundigen op de CCU, echocardiogrammen bespreken, patiënten ontslaan of juist opnemen; het komt allemaal voorbij op een dag. Soms verleen ik acute zorg. Dat betekent vooral snel en protocollair handelen. Maar ook in de begeleiding van chronisch zieke patiënten kan ik echt iets toevoegen. Wat dat betreft ben ik wel blij dat ik een periode op longgeneeskunde heb gewerkt. Oog ontwikkelen voor de kwaliteit van leven heb ik vooral daar geleerd. Voor de cardiologie als vakgebied is dat nog een beetje een aandachtspunt. We mogen soms best wat minder naar de bloeddruk vragen en wat meer naar de gevoelens van de patiënt.’ 

Hoe is het om met Luscii te werken?

‘We gebruiken de app van Luscii in het digitale zorgconcept HartWacht. Daarmee begeleiden we patiënten met aangeboren hartafwijkingen in de thuissituatie. Vanuit mijn ICT achtergrond vind ik het natuurlijk reuze interessant. Ik zie ook veel kansen voor digitale technologie. Maar in het begin was het voor iedereen best wennen. Inmiddels hebben we ervaring en heldere protocollen. Patiënten, artsen en verpleegkundigen zijn dan ook steeds enthousiaster. We verwachten dat telebegeleiding leidt tot minder polibezoek en een afname van ziekenhuisopnames. Maar of dat echt zo is weten we nog niet. We onderzoeken dat in een randomised controlled trial.’ 

Maar je hebt er wel vertrouwen in?

‘Als het gaat om diagnostiek ben ik echt al overtuigd van de meerwaarde van begeleiding op afstand. Ik had een patiënt die flink last ondervond van hartkloppingen. Ze heeft van de polikliniek wel vier keer een holter-ecg meegekregen, maar het is nooit gelukt een ritme-afwijking te vangen die de klachten veroorzaakte. Met HartWacht konden we haar hartritme thuis veel langer monitoren en hebben we uiteindelijk boezemfibrilleren vastgesteld. Voor haar is dat fijn: ze weet nu wat er precies speelt en we konden meteen met passende medicatie starten’.     

 

‘Een aangeboren hartafwijking houdt altijd invloed’

Steeds meer ziekenhuizen maken gebruik van telebegeleiding om patiënten in de thuissituatie te volgen. HartWacht, een digitaal zorgconcept van Cardiologie Centra Nederland (CCN), is wat dat betreft een inspirerend voorbeeld. Patiënten meten thuis zelf bloeddruk, gewicht of het hartritme. Een app coacht de patiënt en waarschuwt de juiste zorgprofessional als daar aanleiding voor is. Onder gebruikers daalde het bezoek aan de spoedeisende hulp spectaculair. 

cardioloog AMCHartWacht wordt vooralsnog toegepast bij mensen met hartfalen, hoge bloeddruk en boezemfibrilleren. Amsterdam UMC en CCN onderzoeken nu of mensen met aangeboren hartafwijkingen ook beter af zijn met telebegeleiding. Dit jaar start een Randomized Controlled Trial onder toezicht van van Cardioloog Michiel Winter. Luscii sprak met hem over de opzet van de studie en de toekomst van telebegeleiding. 

Een aangeboren hartafwijking, komt dat vaak voor?

‘In Nederland zijn er ongeveer 50.000 mensen die daar aan lijden. De meeste aandoeningen zijn mild. Maar je hebt ook mensen die geboren worden met een complexe aandoening, zoals patiënten met slechts één functionerende hartkamer. Chirurgische technieken zijn de laatste decennia wel beter geworden. Het aantal mensen met een aangeboren hartafwijking neemt daardoor toe. Baby’s die in de jaren tachtig nog kort na de geboorte overleden hebben tegenwoordig veel grotere overlevingskansen.’

Kun je dan als patiënt gewoon oud worden?

‘Met een milde afwijking zijn je kansen om oud te worden inmiddels vrijwel gelijk aan gezonde mensen. Bij ernstige problemen ligt dat anders. Sommige mensen hebben in hun kinderjaren al meerdere operaties ondergaan. Dan gaat het lang goed, maar rond hun veertigste ontwikkelen zij toch hartfalen. Sowieso houdt een aangeboren afwijking altijd invloed, bijvoorbeeld in de vorm van boezemfibrilleren.’  

Verwacht je dat telebegeleiding iets voor hen kan betekenen?      

‘Absoluut. Normaal gaan deze mensen naar een ziekenhuis met de juiste expertise. Maar voor de samenleving is dat duur en voor de patiënt is de reis belastend. Met HartWacht kunnen we patiënten op afstand geruststellen als er niets aan de hand is. Is er wel een serieus probleem, bijvoorbeeld hartfalen, dan zien we dat eerder aankomen omdat we het gewicht, de bloeddruk en het welbevinden thuis volgen. En we kunnen daardoor eerder ingrijpen. Onderzoek moet uitwijzen of het ook zo werkt in de praktijk, maar ik heb er vertrouwen in.’

 Wat zijn je belangrijkste onderzoeksvragen?

‘We gaan specifiek kijken naar mensen die minstens twee keer per jaar de polikliniek bezoeken met klachten. Is het mogelijk de acute momenten voor te zijn door hen op afstand te begeleiden? We verwachten niet meteen dat het polibezoek bezoek minder wordt, dat is allemaal zo ingesleten, we richten ons echt op het voorkomen van acute situaties.’

En hoe gaat het onderzoek eruit zien in de praktijk?

‘We stellen twee groepen samen. De ene groep wordt thuis begeleid via HartWacht. De andere groep ontvangt reguliere zorg. En over twee jaar gaan we kijken in hoeverre zij van elkaar verschillen. Het is echt een landelijk onderzoek. We zijn met een aantal ziekenhuizen in gesprek om ook hun patiënten te includeren. Er zijn minimaal tweehonderd patiënten nodig om een goed beeld te krijgen.’ 

Wat vond de medisch ethische commissie van de opzet?

‘Vooral de omgang met patiëntgegevens riep vragen op. Normaal gesproken blijven deze veilig binnen de muren van het ziekenhuis. Met zo’n ehealth opzet komt de informatie van thuis en gaat het via het digitale platform van Luscii naar het Medisch Service Centrum van HartWacht. Daar wordt het door artsen en verpleegkundigen geïnterpreteerd en vervolgens word ik daarover gebeld. Daar kwamen vragen over. Van wie zijn de patiëntgegevens precies? En waar worden ze bewaard? Uiteindelijk zijn we daar goed uitgekomen en is duidelijk vastgelegd in een protocol hoe hiermee wordt omgegaan.’

Hoe zie je de toekomst van telebegeleiding?

‘Ik had verwacht dat de digitale ontwikkeling sneller zou gaan. Iedereen heeft inmiddels Netflix en Google Maps, maar in het ziekenhuis blijven we toch een beetje achter. Samenwerking met het bedrijfsleven, zoals Luscii, is naar mijn mening de sleutel tot succes. Ik ben cardioloog. Ik ben niet gemaakt om een onderneming op te zetten of om me bezig te houden met logistieke zaken. Zorg verhuizen van het ziekenhuis naar de thuissituatie, dat is zo’n omschakeling. We hebben het bedrijfsleven dus nodig, maar wel met onze eigen ideeën. Als we goed samenwerken, kan volgens mij de hele poli cardio op termijn over op telebegeleiding in de thuissituatie. Mits er een goed systeem van deskundig toezicht omheen is gebouwd. Mensen hoeven dan alleen nog naar het ziekenhuis te komen als het echt mis is.’     

Zijn patiënten daar ook klaar voor?

‘Ik heb patiënten van tachtig die skypen met de kleinkinderen. Daar ligt het probleem niet. Zorgprofessionals moeten juist omschakelen. Maar onderschat dat niet. Als arts ben ik gewend om patiënten te zien. Ik vertrouw op mijn klinisch blik. Dat loslaten is ingewikkeld, al denk ik dat beeldbellen wat dat betreft ook mogelijkheden biedt.’  

‘Bijzonder dat ik als developer bijdraag aan het welzijn van ouderen’

Het kantoor van Luscii in Amsterdam herbergt maar liefst tien verschillende nationaliteiten. Wat beweegt mensen om te emigreren en te kiezen voor een carrière bij Luscii? Vandaag vertelt “front end developer” Cem Ekici over zijn keuze.  

Even voorstellen?

‘Ik ben Cem en ik komt uit Eskisehir. Voor Turkse begrippen is Eskisehir een relatief klein stadje, maar het in ongeveer even groot als Amsterdam. Ik ben er niet lang blijven hangen. Als front end developer verhuisde ik al snel naar Istanboel. Daar zitten de meest innovatieve ondernemingen en daar gaan dus ook alle ICT’ers naartoe.  Het bedrijf waar ik voor werkte ondersteunt startups met hun software. Best interessant en succesvol, maar de arbeidscultuur viel tegen. Het was nogal hiërarchisch en de balans tussen werk en privé werd niet erg gerespecteerd.’ 

Dus dacht je aan Amsterdam?

‘Amsterdam speelde al langer in mijn gedachten. Vrienden van mij wonen daar en tijdens een bezoek maakte de stad indruk. De leefstijl en cultuur spreken me aan. Het is allemaal wat informeler en relaxter hier. Toen ik hoorde dat er een baan vrijkwam bij Luscii heb ik dan ook meteen gesolliciteerd. Daarna ging het snel en organiseerde Luscii een soepele overgang naar Nederland. Papierwerk, tijdelijke huisvesting; het werd allemaal geregeld. Zelfs mijn vliegticket werd betaald door het bedrijf. Inmiddels woon ik in het gezellige Oud-West en heb ik echt een leven opgebouwd in Amsterdam.’ 

Hoe vind je het bij Luscii?

‘Als Front end developer is het bijzonder om voor Luscii te werken. De gebruikers van het digitale platform zijn zorgprofessionals en chronisch zieke ouderen. Artsen en verpleegkundigen zijn druk. Ze willen hun dashboard zo simpel mogelijk en vinden het belangrijk dat alle informatie uit het dossier gekoppeld is. Iedere klik die er af kan is voor hen belangrijk. Voor ouderen moet de interface juist heel toegankelijk en overzichtelijk zijn. Bij alles wat je doet hou je er rekening mee dat de gebruiker misschien niet zo ervaren is met apps en websites. Ik ben heel blij dat ik als front end developer bij kan dragen aan het welzijn van ouderen. Op een dag ben ik zelf oud. Ik hoop dat jongeren dan ook innovatieve technologieën inzetten om mijn leven aangenamer te maken.’

Luscii Engeland krijgt met Rob Brougham eigen managing director

In Engeland bestaat er een groeiende vraag naar telemonitoring van Luscii. Om de uitbreiding aan de Britse kant van het Kanaal in goede banen te leiden komt Rob Brougham het team versterken. Per 1 mei begint hij als managing director voor het Verenigd Koninkrijk.  

Impact in de zorg

Rob is succesvol ondernemer en werkte jarenlang voor British Telecom (BT) als CEO van de ehealth divisie. Onder zijn leiding leverde BT een bijdrage aan Whole Systems Demonstrator; een mondiale randomised controlled trial naar diverse telehealth systemen. De positieve impact van moderne technologie op het leven van patiënten met een chronisch ziekte maakte diepe indruk op Rob. Het aantal ziekenhuisopnames (14-20%) en bezoeken aan spoedeisende hulp (15%) daalde binnen de onderzoekspopulatie significant. De mortaliteit nam zelfs af met 45%.

‘Het verkopen van netwerken en systemen aan het bedrijfsleven is uitdagend’, zo licht Rob zijn keuze toe, ‘maar geeft niet de voldoening die telemonitoring biedt. Het verschil maken voor mensen in een moeilijke situatie is voor mij een belangrijke drijfveer.’

Ondernemend

Toen BT haar strategische koers verlegde en telehealth losliet, besloot Rob definitief over te stappen naar de ehealth business. Eerst als adviseur van diverse Engelse ehealth bedrijven. Later als CEO van leso Digital Health, dat tot de top50 snelst groeiende ehealth bedrijven van Engeland behoort. En vanaf 1 mei dus als Managing Director voor Luscii UK.

Rob ziet kansen voor Luscii in het Verenigd Koninkrijk. ‘Er zijn wel wat spelers op de markt, maar de kwaliteit en toegankelijkheid van Luscii kennen we hier nog niet.’  

Drukke zomer

Sowieso gaat Rob een drukke zomer tegemoet. Een aantal Britse ziekenhuizen staat op het punt om met Luscii in zee te gaan, terwijl anderen graag in gesprek willen over de mogelijkheden die Luscii biedt. De ambities van Luscii sluiten dan ook perfect aan bij het afgelopen kwartaal door de NHS gepresenteerde “Long term plan”. Net als Nederland kampt het Verenigd Koninkrijk met stijgende personeelstekorten in de zorgsector.

Luscii was al Apple Mobility Partner en kan in Engeland terugvallen op het uitgebreide netwerk van Omron Healthcare. Nu Rob Brougham de Engelse divisie complementeert gaan veel Britse patiënten en zorgprofessionals de komende tijd Luscii’s telemonitoring  ervaren. We vertrouwen erop dat Rob genoeg tijd vrij houdt voor zijn vrouw en dochters. Het zaalvoetbalteam waar hij deel van uitmaakt zal het overigens ook niet accepteren als hij verstek laat gaan.

Sharing Session: Waarom moeilijk doen, als het samen kan?

Op tientallen plekken in Nederland doen artsen en verpleegkundigen waardevolle ervaring op met thuismeten en beeldbellen. Ze leren elke dag nieuwe dingen; hoe je digitale zorg bij patiënten introduceert, hoe je videogesprekken voert, wanneer je drempelwaarden aanpast. Hoe zinvol zou het zijn om al die zorgverleners eens bij elkaar te brengen en van elkaars kennis te leren tijdens een Sharing Session?

“Heel erg zinvol.” aldus de verpleegkundige van het Dijklander Ziekenhuis. Longarts Erik Kapteijns trapt de middag af met zijn lessen van 1,5 jaar telemonitoring van COPD patiënten. Zo was hij vanwege de drukte liever niet in het griepseizoen gestart. Ondertussen zijn de behaalde resultaten echt indrukwekkend. Een kwart minder opnames in de onderzoekspopulatie! De opschaling is dan ook in volle gang.

Aan Sharing Tables worden onderling tips en trucs uitgewisseld over inclusie, het monitoringsprotocol en natuurlijk de groei van een paar patiënten naar grotere populaties. Kennis wordt vermenigvuldigd door ervaringen te delen!

Namens Luscii licht Daan Dohmen een tipje van de sluier op over de aanstaande ontwikkelingen. Met grote ogen en enthousiaste knikjes wordt er naar Luscii’s visie geluisterd. De magie van zorgvernieuwing maken we mogelijk met een beetje technologische hulp, maar vooral dankzij de slimme samenwerken tussen grensverleggende zorgverleners onderling.

Kon je er niet bij zijn? Geen nood! Later dit jaar zullen we weer een Sharing Session organiseren. Of er dan weer een goochelaar bij is, laten we nog even in het midden.